اینک که راهمان از هم جداست ٫ بگردیم سراغ عبوری ولو کهنه  که پیوندی دوباره به مسیرمان دهد.

تا دوباره گذرمان به چشمان همدیگر بیفتد.

تا روزی که در تلاقی راه به هم گره خوردیم  دیگر کسی نباشد که کوری این گره را علاج کند.

ریسمانی هم با خود ببریم بهر احتیاط.