| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
راهی نیست. تمام می شود. خانه همین نزدیکی هاست.فقط چند قدم دورتر.
می خواهی تنهایم بگذاری؟ اینجا؟ حالا که دیگر افق پیدا شد؟ باید بخندم! نه باران آمد نه کسی صدایت زد. ای کاش از اول گفته بودی که تحمل این سکوت و آسمان بلند را نداری. ... |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه ششم اردیبهشت 1385ساعت 15:18 توسط ریرا |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 بهمن 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 بهمن 1384 |
|
RSS
|