هم پیاله ی بوسه هایم

             هم آغوش لحظه های سرد سرگردانی

                         تن آویخته  پیراهن عریانی  به پیشگاه من

                                                        دریده  هرچه پرده ی پنهانی

چگونه باشد در دیدگانت

                     یارای تماشای آنچه بر من گذشت؟

غروب تلخ آسمان ابری ام!