| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
ای کاش هم اینک باران می بارید. می بارید و هر چه از من مانده را با خود می برد.
ای کاش چشمه ای می جوشید و مرا در خود می شست. ای کاش آفتاب می تابید و مرا با تابش خود می سوزاند. ای کاش باد می وزید و بوی نافله با خود می آورد. ای کاش. اما آیا همه ی اینها مرحمی بر دل ریشم می شد؟ نه. اما فقط ای کاش «عشق را زبان سخن بود» تا صدایم به گوش شما برسد. |
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و هشتم بهمن 1384ساعت 22:21 توسط ریرا |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 بهمن 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 بهمن 1384 |
|
RSS
|