ریرا

tiamo — Wed, 30 Sep 2009 22:05:51 GMT

از تو شرمسارم

که بی بهانه دوستت داشتم

که بی تمنا تنگ در برت گرفتم

که بی دلیل رفتن ناگهان جان سپردم

سرد شدم

سرد در آغوشت نهادم سردی خویش را

و سردت کردم

سخت است اما

مرا ببخش...

tiamo — Wed, 09 Sep 2009 21:30:18 GMT

خواب بود

سراب بود

وه چه روياي دل انگيزي!

چه انتظار زيبايي بود وقتي گمان مي بردم پايانش نزديك است

اما چه سود، سراب بود...

بيهوده در خيال صبح از شب به شفق رسيدم

نمي دانستم تو در امتداد نور حتي به سايه هم نمي نگري

اقليم پادشاهي تو كجا و گليم درويشي من كجا!

tiamo — Wed, 12 Aug 2009 22:24:18 GMT

از صداي سخن "مرگ" نديدم خوشتر

وه چه زيبا بود...

tiamo — Wed, 05 Aug 2009 19:58:29 GMT

بوي علف!

در گلستانه چه بوي علفي مي آيد!

tiamo — Thu, 25 Jun 2009 10:11:18 GMT

همه لرزش دست و دلم از آن بود

که عشق پناهی گردد

پروازی نه

گریزگاهی گردد.

آی عشق

چهره ی آبیت پیدا نیست.

و خنکای مرحمی

بر شعله ی زخمی

نه شور شعله بر خنکای درون

آی عشق

چهره ی سرخت پیدا نیست.

"بامداد"

tiamo — Thu, 25 Jun 2009 09:56:18 GMT

آماده ي رفتن ام

چشم به راه كسي نخواهم ماند

خيلي وقت است چمدان رنگ و رو رفته ي خود را بسته ام

چمدان خرد و ريز بعضي روياها...

tiamo — Sun, 17 Feb 2008 17:34:18 GMT

من اینجا بس دلم تنگ است

حاشا می کنم دورم و می گویم نه مهجورم نه کس دارم که دارد چشم در راهم.

من اینجا بس دلم تنگ است

و محتاطانه می گویم(چنان که گوش کس نشنوود)

شاید هم کسی مهر مرا در دل نگه دارد.

من اینجا بس دلم تنگ است

ولی این بار می دانم٬ در آنجایی که دیشب بارش باران٬ به سان گریه های من٬

نفیر دل به سوی آسمان سر داد٬ کسی را چشم در راه دارم.

من اینجا بس دلم تنگ است.

tiamo — Sun, 20 Jan 2008 20:42:18 GMT

حتی اگر محصول هرزگی خداوند باشم

از آن زفاف بی عفاف

عشق را به یادگار با خود آورده ام...

tiamo — Sat, 03 Mar 2007 11:53:18 GMT

شب از ستاره لبریز و

ماه هم که تو بودی

گم شدن سایه ی صنوبر در ظلمت و

برگ ریز پاییز که من بودم

مجلس آسمان به تو گرم و سنگینی باد برای من...

از همان آغاز نماندن تو آشکار

نمی دیدم

پایم بسته بود

باد وزید

در گمان آمدن سوی "تو" ام بود

اما لحظه ی رهایی

تنها دوری و جداییت در باورم شد.

دیگر نه شبی که برای دیدنت به آسمان سرک بکشم

نه روزی که امید برگشتن دوباره ات سرمستم کند.

tiamo — Sun, 21 Jan 2007 17:02:55 GMT

نیمه شب ابری

با زمزمه ی باد رقصیدم

خمار آخرین نگاهت

سایه ی صبحم را به دریا سپردم.

از هلهله ی برگهای صنوبران که می گذشتم

شهوت دوباره دیدنت همان سنگینی قدم هایم بود...